Το τέλος του Φόβου

Στέκομαι ανάμεσα, αλλά είμαι μπροστά σου,

γέρνω στο πλάι σου, αλλά φεύγω μακρυά σου.

Ο χρόνος μου έληξε, μα τώρα ξεκινάω,

η ελπίδα μου χάθηκε, μα πια δεν πονάω.

Αγραμματοσύνη

Αυτός που δε διαβάζει, 

δε διαφέρει σε τίποτα 

απ' αυτόν 

που δε ξέρει να διαβάζει.

Λόγια και Πράξεις

Δε γράφω πολλά, γιατί θέλω τα λόγια να είναι λιγότερα απ' τις πράξεις μου.

Κi εξακολουθώ να κάνω τόσο λίγα...

Ενήλικος είσαι όταν...

- μπορείς να στερήσεις την ελευθερία του άλλου, αλλά δεν το κάνεις

- θυμάσαι όσα σε πλήγωσαν, χωρίς δίψα για εκδίκηση

- λες σε όλους ότι έχεις κανονίσει, για να μείνεις για λίγο μόνος

Το τέλος του δρόμου

Λίγα πράγματα αγάπησα στη ζωή μου, όσο την ελληνική Γλώσσα.

Όσο μεγαλώνω, τόσο μεγαλώνει η αγάπη μου γι 'αυτή.

Όμως, όσο μεγαλώνω, τόσο θέλω να επικοινωνώ με όλο και λιγότερες λέξεις.

Σαν τον ταξιδιώτη: Όσο πιο ταξιδεμένος, τόσο λιγότερα κουβαλάει.

"Λακωνίζειν"

"Λακωνίζειν", δε σημαίνει να λες λίγα.

Σημαίνει να λες όλα όσα θέλεις να πεις, με όσο το δυνατόν λιγότερα λόγια.

Δεν έχω τη δύναμη

Δεν έχω τη δύναμη να νικήσω, γιατί φοβάμαι μήπως χάσω.

Δεν έχω τη δύναμη να χάσω, γιατί φοβάμαι μήπως μείνω μόνος.

Δεν έχω τη δύναμη να μείνω μόνος, γιατί φοβάμαι τη σιωπή.

Δεν έχω τη δύναμη να αντέξω τη σιωπή, γιατί σιωπή σημαίνει: "Κοιτάζω τον εαυτό μου στα μάτια".

Βόλτα!

Το λουράκι της κρεμόταν ακόμα δίπλα στην πόρτα.

Ένιωσε ένα σφίξιμο. Ποτέ δεν είχε προλάβει να το ξεκρεμάσει πρώτος.

Πάντα του το 'φερνε εκείνη, όταν άκουγε απ´ το στόμα του τη λέξη "Βόλτα!"

Στιγμές στο κενό

Ο τελευταίος ορός, είχε από ώρα τελειώσει.

Τώρα της έδινε σφυγμό, η ομορφιά των λουλουδιών στο βάζο.

Το τελευταίο μπισκότο

Δεν διαφέρει σε τίποτα απ' όλα τα προηγούμενα μπισκότα στο κουτί.

Όταν συνειδητοποιείς όμως ότι δεν υπάρχει άλλο, κάτι αλλάζει.

Το τελευταίο μπισκότο, σου προκαλεί αίσθημα δυσφορίας,  αναστάτωση, μέχρι απελπισία.

Επειδή είναι το τελευταίο...

Επειδή δε δέχεσαι ότι κάτι που απολαμβάνεις, ενδέχεται να λήξει χωρίς να πάρει την άδειά σου..

Επειδή έχεις μάθει να ορίζεις εσύ, το πόσο θα διαρκέσει και το πότε θα τελειώσει.

Αντί να ξεχειλίζεις από το Εγώ, ευχαρίστησε και απόλαυσε με όλο σου το Είναι, αυτό το τελευταίο μπισκότο...

Μόνο Δάσκαλοι

Δεν υπάρχουν κακές στιγμές, ούτε κακοί άνθρωποι.

Υπάρχουν μόνο Δάσκαλοι.

Ο Θυμός

Θυμός = εύφλεκτη ύλη.

Ή

την χρησιμοποιείς ως καύσιμο και εκτοξεύεσαι,

ή

την αφήνεις να σε περιλούσει και, με τη βοήθεια κάποιου που πρόθυμα θ' ανάψει το σπίρτο,

λαμπαδιάζεις.

 

Μενού επιλογών

- Έλκει, αυτό που κρύβεις

- Παρασύρει, αυτό που δείχνεις

- Ενθουσιάζει, αυτό που υπόσχεσαι

- Εισπράττεις, αυτό που είσαι

Τα λεφτά

Τα μόνα δικά σου λεφτά, είναι αυτά που έφαγες.

Το ταξίδι

Σε κάθε ταξίδι, μόνο πηγαίνεις.

Όταν επιστρέφεις, είσαι πάντα άλλος άνθρωπος.

Πορεία ζωής

Ξεκίνησε απ' τον μηδέν, χωρίς καμιά βοήθεια και έμεινε για πάντα εκεί.

Η συνάντηση

Με είδε ότι δεν τον είδα. 

Δύο ξένοι

Ξανάγιναν 2 ξένοι, αυτή τη φορά με κοινές αναμνήσεις.

Ο συγγραφέας

Ένιωσε ξαφνικά έναν έντονο πόνο στο στήθος, αλλά, αντί να καλέσει βοήθεια, προτίμησε να ολοκληρώσει την τελευταία του πρόταση.

Μαρτύριο

"Η ζωή είναι ένα μαρτύριο", είπε ο δισεκατομμυριούχος.

Ο Διάβολος

Ο Διάβολος έχασε και κρύφτηκε μέσα στους ανθρώπους για πάντα.

Οι βέρες

Έτοιμες οι βέρες σας, για 20 μέρες έχετε δικαίωμα επιστροφής χρημάτων.

Το τελευταίο παιχνίδι

Πάτησε "Αποστολή" και μαζί, ένα παιδάκι που έπαιζε. 

Ξανά σήμερα

Συστήθηκα στη μητέρα μου ξανά, σήμερα.

Η σημαία

Ένας μοναχογιός, μια διπλωμένη σημαία.

Το άλλο μισό

Συνάντησα το άλλο μου μισό.

Εκείνη όχι ακόμα.

Ζεν - Το ορφανό παλαμάκι

Τι ήχο κάνει άραγε, το ορφανό παλαμάκι;

Σαν δύο φίλοι

Σαν δύο καλοί φίλοι που μεγαλώνουν τα παιδιά τους και πληρώνουν λογαριασμούς...

Το μυστικό της μαγείας των παραμυθιών

Τι θα γινόταν αν ξαναγράφαμε τα παραμύθια σε ενεστώτα;

Αν το "Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια γριά μάγισσα που ζούσε στο δάσος", γινόταν " Αυτή τη στιγμή υπάρχει μια γριά μάγισσα που ζει στον κάτω όροφο";

Ακούγεται τόσο πεζό, χάνεται όλη η γοητεία!

Ο ενεστώτας σε αφορά, σε περιλαμβάνει, σε πιτσιλάει. Νιώθεις την αγωνία, την απειλή, την ανασφάλεια, το άγνωστο. Είναι αγώνας σε ζωντανή μετάδοση.

Δοκίμασε να αφηγηθείς σ' ένα μικρό παιδί πριν κοιμηθεί ένα παραμύθι στον ενεστώτα.

Δε θα κλείσει μάτι.

Ο ενεστώτας θα το βάλει μέσα στην πλοκή του παραμυθιού, θα μηδενίσει την απόσταση από τα τεκταινόμενα και τις συνέπειές τους.

Η μαγεία κρύβεται στους παρελθοντικούς χρόνους.

Το παρελθόν εμπνέει ασφάλεια, σαν το τζάμι στον ζωολογικό, ανάμεσα σε μας και τα λιοντάρια.

  

Ζώνη Άνεσης: Το κοτετσόσυρμα της ζωής σου

Θεωρητικά, τα έχεις όλα.

Το πιατάκι σου με φαγάκι γεμάτο, στέγη για τη βροχή και τη ζέστη, μπόλικο άχυρο για το κρύο.

Ο χώρος γύρω απ' το κοτέτσι οικείος, γνώριμος. Γνωρίζεις κάθε εκατοστό του, το έχεις επισκεφθεί, το έχεις απομυθοποιήσει. Κάθε τετραγωνικό στο κοτέτσι, σου έχει καταθέσει τα μυστικά του.

Μέχρι εκεί που ξεκινάει το Σύρμα.

Το Σύρμα...

Έχεις πείσει τον εαυτό σου ότι υπάρχει εκεί για να σε προστατεύει από τους εισβολείς, από τους κακούς. Είναι σύμμαχος το Σύρμα, είναι ασπίδα.

Κάθε φορά που φτάνεις στο Σύρμα, το σώμα σου σταματάει. Το βλέμμα σου όμως το διαπερνάει, γεύεται αυτό που υπάρχει πέρα από το Σύρμα, αναπτύσσει μέγιστες ταχύτητες χωρίς όρια.

Μια σκέψη περνά απ' το μυαλό σου: Μήπως είμαι φυλακισμένος και το βλέμμα μου ο ελεύθερος εαυτός μου, που με επισκέπτεται;

Μην υποτιμάς τη δύναμη της σκέψης αυτής, ελάχιστοι θα φτάσουν σ' αυτήν, σε όλη τους τη ζώη. Ελάχιστα ψάρια θα συνειδητοποιήσουν ότι βρίσκονται μέσα σε νερό, ελάχιστα δέντρα θα συνειδητοποιήσουν ότι δεν μπορούν να περπατήσουν.

Η ασφάλεια που παρέχει το Σύρμα, συνοδεύεται πάντα με δωράκι: την κατάθλιψη.

Όσο και να προσπαθείς να διώξεις το σκοτάδι, δε θα καταφέρεις τίποτα.

Άναψε το φως και το σκοτάδι θα εξαφανιστεί, γιατί σκοτάδι δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο το Φως και η απουσία του.

Όσο και να προσπαθείς να διώξεις την κατάθλιψη, μάταιος κόπος.

Κόψε το Σύρμα, κάνε το βήμα στο Άγνωστο και η κατάθλιψη θα εξαφανιστεί.

Αγκάλιασε την ανασφάλεια που κρύβει το Άγνωστο, είναι η πιο σίγουρη παρέα...

Γιατί ουρλιάζουν;

- Γιατί 2 που τσακώνονται ουρλιάζουν, ενώ βρίσκονται ο ένας δίπλα στον άλλο;

Γιατί οι καρδιές τους έχουν απομακρυνθεί τόσο, που χρειάζεται να φωνάζουν για να ακουστούν. 

Κάτι δεν πάει καλά, αν ...

- περιμένεις ότι κάτι θ' αλλάξει, ενώ εσύ κάνεις πάντα τις ίδιες κινήσεις

- νομίζεις ότι θα πας μακριά χωρίς να ζητήσεις βοήθεια

- πιστεύεις ότι ο πλούτος είναι αποτέλεσμα έντονου και πολύχρονου μόχθου

- πιστεύεις ότι το να χαμογελάσεις σε κάποιον, δεν είναι και τίποτα σπουδαίο

- πιστεύεις ότι η μόρφωση είναι ζήτημα γνώσεων

- πιστεύεις ότι τα παιδιά σου, σου οφείλουν

- υποτιμάς την καταστρεπτική δράση που έχει ο θυμός για το σώμα σου

- αφιερώνεις χρόνο σε σχέδια για το μέλλον

-  τρως υγιεινά, αλλά σκέφτεσαι βρώμικα

- σκέφτεσαι πολύ, αλλά δεν πράττεις τίποτα

- κρίνεις τους πάντες, αλλά δεν δέχεσαι κριτική

- στέκεσαι ακίνητος στον άνεμο, αντί να λυγίζεις

- τον περισσότερο χρόνο μιλάς, αντί ν' ακούς

- κάνεις παρέα με αρεστούς και όχι με άριστους

- επειδή κρατάς σφυρί, τα βλέπεις όλα πρόκες.

- αποφεύγεις τον πόνο, πιστεύοντας πραγματικά ότι θα του ξεφύγεις

- για κάθε σου λάθος, δεν παίρνεις ένα μάθημα

- δεν ρισκάρεις μήπως αποτύχεις

- δεν έχεις περπατήσει ποτέ στη βροχή χωρίς ομπρέλα

- δεν έχεις κλάψει ποτέ μπροστά σε άλλους

- δεν έχεις συνεχίσει, όταν όλο σου το είναι σου φώναζε "Σταμάτα!"

Γιατί τα όνειρα που κανεις, θα μείνουν όνειρα

" Ήταν χαρισματικός άνθρωπος! Ξεκίνησε απ' το μηδέν, χωρίς καμιά βοήθεια... κι έμεινε για πάντα εκεί!".

Η επιτυχία στη ζωή είναι ζήτημα λίγων και σημαντικών αποφάσεων σε κομβικές στιγμές, όπως η επιτυχία του να φτάσεις σε έναν προορισμό, εξαρτάται από το αν θα στρίψεις σωστά στις διασταυρώσεις της διαδρομής.

Είναι αναπόφευκτο να λιμνάσεις, αφού ακολουθείς τη συνταγή της αποτυχίας:

- Μιλάς πολύ γι' αυτά που θέλεις να κάνεις.

- Βρίσκεις πάντα δικαιολογία να ξεκινήσεις "από Δευτέρα".

- Ακολουθείς αυστηρά τη Στρατηγική Μηδενικού Ρίσκου.

- Βλέπεις παντού προβλήματα, αντί για ευκαιρίες.

- Αντιπαθείς την κριτική, αν δεν σε κολακεύει.

- Σπαταλάς πολύ περισσότερο χρόνο στη φροντίδα του αυτοκινήτου σου, από τη μελέτη των επόμενων κινήσεων σου.

- Είσαι παγάκι και δεν χωράς, αντί νερό και να κυλίσεις.

- Αποφεύγεις τον πόνο σαν το φυτίλι τη φλόγα, αγνοώντας ότι αυτός θα σε βοηθήσει να λάμψεις.

- Ξοδεύεις, αντί να επενδύεις.

- Είσαι τσακωμένος με την εγκράτεια, καθότι κοιλιόδουλος και ηδονοθήρας.

- Παρόλο που τυπικά έλαβες μόρφωση, παράμενεις τετράποδο που έμαθε να κρατάει ισορροπία στα πίσω πόδια. Μάλλον απλώς εκπαιδεύτηκες στη βασική υπακοή.

-  Ακόμα και τώρα που διαβάζεις αυτές τις γραμμές θυμώνεις, αντί να μετανοιώνεις για τον χαμένο χρόνο.

Είτε παντρευτείς είτε όχι, θα έχεις κάνει λάθος

Γάμος. Ένα απ' τα μεγαλύτερα διλήμματα για όσους σκέφτονται υπεύθυνα και θεωρούν ότι μια τέτοια κίνηση επιφέρει μη αναστρέψιμα αποτελέσματα.

Ας το αναλύσουμε λοιπόν.

Αν παντρευτείς, θα έχεις την ευκαιρία να αντιμετωπίσεις όλα εκείνα τα προβλήματα που δεν θα προέκυπταν αν δεν παντρευόσουν. Θα λες όλα εκείνα τα κρύα αστεία για την πεθερά σου και θα τα εννοείς. Θα περνάς τις περισσότερες Κυριακές βαρετά στο σπίτι μια με το ένα σόι και μια με το άλλο. Τις υπόλοιπες, πυτζάμες καναπέ και μασούλημα, ούτε χάμστερ να ήσουν. Συν το χρόνω, θα αρχίσεις να αναπολείς και να εκτιμάς τις αξίες της εργένικης ζωής, της εποχής που ήσουν ελεύθερος. Θ' ακούς τους νεότερους που ετοιμάζονται να παντρευτούν  και θα κουνάς με νόημα το κεφάλι. Και αν μου πεις ότι παντρεύτηκες για να σου φέρνουν ένα ποτήρι νερό στα γεράματα, θα σου απαντήσω ότι τα γηροκομεία είναι γεμάτα γονείς και όχι άκληρους.  Μέχρι το τέλος του βίου σου, μια σκέψη θα στοιχειώνει τις νύχτες (αλλά και τις μέρες) σου: Πως χαράμισα τη ζωή μου, τα καλύτερα μου χρόνια; Πως την πάτησα έτσι; Τα γεράματα θα σε βρουν να προσπαθείς να ρεφάρεις τον χαμένο χρόνο, τρέχοντας κάνεις όσα σου έλειψαν, αγνοώντας τα πνιχτά γέλια γύρω σου.
Λίγο πριν το τέλος κοιτώντας πίσω το μονοπάτι της ζωής σου, για ένα πράγμα είσαι σίγουρος: Ήταν λάθος που παντρεύτηκες, έπρεπε να είχες πάρει τη ζωή πιο ελαφριά, να την είχες γλεντήσει.

Αν τώρα δεν παντρευτείς, θα 'χεις όλο το χρόνο να το παίζεις επαναστάτης χωρίς αιτία. Θα 'σαι ο μόνος εργένης στην παρέα και θα κυνηγάς τα reunion του γυμνασίου για να δεις πως γέρασαν οι υπόλοιποι, ενώ εσύ έχεις μείνει ολόιδιος. Θα 'σαι συλλέκτης εμπειριών, με ελευθερία επιλογών και πολύ ελεύθερο χρόνο. Στην πορεία θα σου χτυπήσει την πόρτα το υπαρξιακό σου και το τι θα αφήσεις πίσω σου. Ένα απέραντο κενό θα σε συντροφεύει στα ατέλειωτα βράδια παρέα με το αλκοόλ και τον απαραίτητο γάτο, status symbol του συνειδητοποιημένου, φιλοσοφημένου μοναχικού καβαλάρη. Η μηχανή στο γκαράζ να βγαίνει όλο και πιο σπάνια ελλείψει παρέας, αφού όλοι πια έχουν τις οικογένειες τους. Η μοναξιά απλώνει απειλητικά την παγωμένη ανάσα της στο μοδάτο εργένικο loft. Ήταν λάθος σου τελικά. Η ζωή δεν περνάει χωρίς έναν σύντροφο. Τώρα θα είχες την οικογένεια σου, τα παιδιά και τα εγγόνια σου να γεμίζουν με ζωή τα άψυχα ντουβάρια.

Όπως βλέπεις το πρόβλημα δε βρίσκεται στο τι θα επιλέξεις, αλλά στο γεγονός πως ότι και να επιλέξεις, στο τέλος θα ευχόσουν να είχες κάνει το αντίθετο. Διότι η επιλογή που άφησες έμεινε πάντα ιδανική ακριβώς επειδή δεν πραγματοποιήθηκε, ενώ εκείνη που διάλεξες υπέστη τη φθορά της ενσάρκωσης και της απομυθοποίησης του ιδανικού.

Ανάλυση παράλυση

Ο Ιπποκράτης έλεγε: "Η δόση κάνει την ουσία δηλητήριο". Στην ανάλυση ισχύει το ίδιο. Είναι πολύ σημαντικό να αναλύεις κάθε σου κίνηση πριν προχωρήσεις στη δράση. Είναι εξαιρετικά δυσδιάκριτη όμως η λεπτή γραμμή που χωρίζει το τέλος της γόνιμης ανάλυσης με την αρχή της ανάλυσης που σε παραλύει και τελικά ματαιώνεις την υλοποίηση της σκέψης σου.

Αν σκέφτεσαι να κάνεις δική σου δουλειά είναι καλό να εξετάσεις τις βασικές παραμέτρους. Τι κεφάλαιο θα χρειαστείς, κτήριο, εξοπλισμό, υπαλλήλους, πιθανούς πελάτες. Στο κομβικό σημείο που θα έχεις εξετάσει όλα τα βασικά για να ξεκινήσεις και δεν θα έχεις βρει κάτι που να απαγορεύει την κίνηση, πρέπει να δράσεις. Αν εκεί αδρανήσεις και συνεχίσεις να αναλύεις, θα παραλύσεις. Το μυαλό σου θα γεννήσει δικαιολογίες για τις οποίες το εγχείρημα θα αποτύχει. Το μυαλό δεν αγαπάει το ξεβόλεμα. Θέλει να σε αποτρέπει απ' το να δοκιμάζεις νέους δρόμους. Για να προχωρήσεις πρέπει να ξεβολευτείς.

Θυμήσου την πρώτη σου βουτιά με το κεφάλι. Έφτασες στην άκρη της εξέδρας, κοίταξες κάτω το νερό, ζύγισες για μια στιγμή την απόσταση και μετά... βαθιά ανάσα κι έφυγες! Αν έμενες λίγα δευτερόλεπτα παραπάνω να το σκεφτείς, μερικές στιγμές μόνο, θα έδινες την ευκαιρία στο μυαλό να σου βάλει ιδέες τραυματισμού κι αποτυχίας. Το πιο πιθανό είναι ότι θα έκανες μεταβολή.

Πρόσεχε πόσο αναλύεις το κάθε τι. Η υπερανάλυση μπορεί εύκολα να σε μετατρέψει από πρωταγωνιστή σε θεατή, στέλνοντάς σε στην κερκίδα της ζωής χωρίς να το καταλάβεις. 

Αναβλητικότητα. Η κακή συνήθεια που σου κόβει τα φτερά

"Από Δευτέρα δίαιτα". Πόσες φορές δεν το 'χεις σκεφτεί μέσα στην παραζάλη της κρεπάλης του Σαββατοκύριακου ή των εορτών; Όταν, μετά το καταλάγιασμα της δίψας για λαρυγγικό ευδαιμονισμό, επανέρχεσαι στην πραγματικότητα και υπόσχεσαι στον εαυτό σου ότι "ως εδώ ήταν" χαλαρώνοντας παράλληλα τη ζώνη σου μια-δυο τρύπες για να συνεχίσεις να αναπνέεις. Η Δευτέρα όμως ακόμα να έρθει.

Το γραφείο σου ένα χάος. Χαρτιά, φάκελοι, λογαριασμοί, εκκρεμότητες, προθεσμίες. "Πρέπει να βάλω μια τάξη", σκέφτεσαι. Αλλά δεν έχεις χρόνο τώρα. Υπάρχουν ζητήματα που "καίνε". Πότε θα τα συμμαζέψεις; "Με την πρώτη ευκαιρία" απαντάς.

Έχεις πάντα μια δικαιολογία έτοιμη. Δεν είσαι ποτέ εσύ αυτός που ευθύνεται. Πάντα κάτι συμβαίνει, κάτι απρόοπτο κάτι επείγον, κάτι που δεν σηκώνει αναβολή. Και βέβαια κάνεις ότι καλύτερο μπορείς, μακάρι να μπορούσες να κάνεις κάτι παραπάνω.

Θα σου πω κάτι όμως και θα μείνει μεταξύ μας. Σκύψε να μη μας ακούσουν!

Φίλε μου είσαι μεγάλος Χαβαλές! Είσαι πιο αστείος κι από τον κλόουν που είχες στα γενέθλια της μικρής σου κόρης.

Στον λίγο χρόνο που σου απομένει σκέψου και διάλεξε:

- Συνεχίζεις να κοροϊδεύεις τον εαυτό σου και τους άλλους κάνοντας ένα βήμα εμπρός και δύο πίσω, αποφεύγοντας να αναλάβεις την ευθύνη όσων πρέπει να ξεκινήσεις και να τελειώσεις σαν ώριμος, υπεύθυνος ενήλικος, άξιος του σεβασμού μας

ή

_ Στέκεσαι μπροστά στον καθρέφτη, κοιτάς μέσα στα μάτια το ανθρωπάκι που σε κοιτά με το βλέμμα του να φωνάζει "συγνώμη, εγώ δεν..." το βουτάς απ' το λαιμό και το στρώνεις στη δουλειά σαν παλιός λεβέντης μάστορας τον παραγιό του.

Αν αποφασίσεις το πρώτο είσαι δικαιολογημένος,
 άλλωστε από τα 8 στα 10 αυγά στον πλανήτη βγαίνει μια κότα

Αν αποφασίσεις το δεύτερο, θα έχεις κάνει την υπέρβαση. Το πέρασμα στη σφαίρα της ευθύνης
για ότι είσαι και ότι κάνεις θα συνοδεύεται από το βλέμμα του αετού και τη νηφαλιότητα του ερημίτη.

Δράσε, αντί να αντιδράς

- Πρότεινε αντί να απορρίπτεις

- Μπες στο γήπεδο αντί να κάθεσαι στην κερκίδα

- Ρώτα αντί να απαντάς

- Ξεκίνα αντί να περιμένεις

- Τόλμα αντί να φιλοσοφείς

- Περπάτα στο απάτητο χιόνι αντί να ακολουθείς τις πατημασιές των άλλων

- Κοίτα μακριά, όχι μπροστά σου

- Αγνόησε αντί να τσακωθείς

- Σώπα αντί να μιλάς

Μήπως προσπαθείς να φας τη σούπα σου με πιρούνι;

Είσαι σίγουρος ότι:

- αν μελετήσεις περισσότερο θα βρεις καλύτερη δουλειά;

- πεις περισσότερα ψέματα, θα ξεγελάσεις περισσότερους ανθρώπους;

- μαζέψεις περισσότερα, θα σωθείς σε ώρα ανάγκης;

- φύγεις για τριήμερο, θα γυρίσεις άλλος άνθρωπος;

- όσο περισσότερο σκέφτεσαι, τόσο πιο ώριμα πράττεις;

Δεν είσαι πουθενά

Είσαι πολύ απασχόλημένος, το ξέρω. Δεν έχεις χρόνο, είσαι ήδη πίσω στο πρόγραμμα σου. Έχεις τόσα που πρέπει να γίνουν σήμερα, τις επόμενες μέρες, τον άλλο μήνα, μέχρι τα Χριστούγεννα που έρχονται, σε δύο τρία χρόνια, μέχρι το παιδί να φτάσει στις Πανελλήνιες. Και είσαι υπεύθυνος. Δεν αφήνεις τίποτα στην τύχη. Άλλωστε εσύ έχεις το τιμόνι της ζωής σου στα χέρια σου.

Είναι όμως και εκείνες οι στιγμές που χαλαρώνεις και σκέφτεσαι. Φτιάχνεις τον απολογισμό των πεπραγμένων. Κάνεις ταμείο να δεις πως πήγες ως τώρα και να σχεδιάσεις τις επόμενες κινήσεις. Κινήσεις απαραίτητες για να έχεις επίγνωση της κατάστασης.

Η προσοχή σου στρέφεται διαδοχικά από το υποκειμενικά ειδωμένο παρελθόν σου στο εν δυνάμει μέλλον σου, σε μια ατέρμονη παρτίδα ενεργειακού squash, όπου όσο πιο δυνατά χτυπάς το μπαλάκι νομίζοντας ότι έτσι θα το ελέγξεις καλύτερα, τόσο πιο απότομα και απειλητικά εκείνο επιστρέφει, οδηγώντας το νευρικό σου  σύστημα στα άκρα των αντιληπτικών και ανακλαστικών του δυνατοτήτων με τελικό αποτέλεσμα την ολοκληρωτική κατάρρευση.

Το παρελθόν είναι ο κεντρικός καθρέφτης στο αυτοκίνητο που σε βοηθά να κοιτάς πίσω. Αν κοιτάς μονίμως τον καθρέφτη αυτόν, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι σε περιμένουν δυσάρεστες εκπλήξεις μπροστά, ενώ εσυ είσαι απορροφημένος ελέγχοντας τι γίνεται πίσω.
Η σωστή χρήση του επιβάλλει κλεφτές ματιές, ώστε ανάλογα με το τι συμβαίνει πίσω σου να χαράζεις την πορεία σου προς τα εμπρός.

Το παρόν είναι ένα βρέφος στην αγκαλιά σου που κλαίει γιατί πεινάει και περιμένει να το ταΐσεις. Χρειάζεται ΑΜΕΣΑ την προσοχή σου. Όχι όταν θα τελειώσεις αυτό που κάνεις, όχι όταν θα ξεμπλέξεις, αλλά ΤΩΡΑ. Όταν θα βρεις χρόνο θα είναι πολύ αργά.

Το μέλλον είναι η βόλτα σου στα πανεπιστήμια για να διαπιστώσεις ποιο είναι το καλύτερο, για να γράψεις το παιδί όταν μεγαλώσει. ΟΤΑΝ μεγαλώσει, όχι τώρα. Το γεγονός ότι το παιδί σου μπορεί να επιλέξει να μην πάει καν στο πανεπιστήμιο, δεν φαίνεται να σε απασχολεί.

Αν κοιτάς μονίμως τον πίσω καθρέφτη θα τρακάρεις και αν δεν ταΐσεις ΑΜΕΣΑ, ΤΩΡΑ το βρέφος που έχεις στην αγκαλιά σου, δεν θα υπάρχει παιδί να γράψεις στο πανεπιστήμιο.

Δεν έχεις πολύ χρόνο να αποφασίσεις, ήδη ακούω το κλάμα του να τρεμοσβήνει...  

Κοάλα ή Χάμστερ;

"Ισορροπία". Λέξη γνωστή, άγνωστη εμπειρία.

Έχεις μπερδευτεί.

Επειδή ξέρεις τι σημαίνει, νομίζεις ότι την απολαμβάνεις. Ακριβώς όπως έχεις την ψευδαίσθηση ότι γυμνάζεσαι, επειδή είσαι γραμμένος στο γυμναστήριο κι ας μην πηγαίνεις.

Τα άκρα όμως σου πάνε γάντι. Κάποιες περιόδους δεν σταματάς δευτερόλεπτο. Ζεις τη ζωή στα κόκκινα, ρουφάς το μεδούλι της. Κάθε βράδυ ξενύχτι, γλέντι και γιορτή, το πρωί κατευθείαν για δουλειά, σαν να μην πέρασε μια μέρα. Ακούς και την καρφίτσα που πέφτει στον ύπνο σου, σαν συσπειρωμένο ελατήριο έτοιμο να εκτοξεύσει τη μπίλια στο φλίππερ.

Έρχονται όμως μέρες που σέρνεσαι, που το σαλόνι σου είναι πιο μακριά απ' το πατρικό σου στο χωριό. Πίνεις όλη μέρα γιατί βαριέσαι να μασάς. Αν η αναπνοή σου δεν ελεγχόταν απ΄ το αυτόνομο νευρικό σύστημα, θα σταματούσε κι αυτή.

Δεν στα λέω για ν' αλλάξεις. Γλέντα το.
Μόνο για να μην έχεις ενοχές και ψευδαισθήσεις ότι θα 'ναι για λίγο.   

Τρύπα στη ζώνη

Κάθε μέρα έρχεσαι αντιμέτωπος με χιλιάδες επιλογές. Άλλες σοβαρές, άλλες ασήμαντες. Κάθε σου πράξη ή παράλειψη είναι μια δική σου απόφαση. Στάσου για μια στιγμή και σκέψου. Οι αποφάσεις που σε πήγαν μπροστά στη ζωή σου, ήταν κι εκείνες που σε ξεβόλεψαν. Τις λίγες φορές που πίεσες τον εαυτό σου ή σε πίεσαν οι καταστάσεις κατάφερες να φτάσεις πιο  ψηλά. Όλη την υπόλοιπη ζωή σου την περνάς κολυμπώντας στις δικαιολογίες. Πάντα κάτι ή κάποιος άλλος ευθύνεται για όλα.

Οι τρύπες στη ζώνη σου είναι οι δικαιολογίες που χρησιμοποιείς, όσο αρνείσαι να ζήσεις με πειθαρχία και να σταματήσεις να προδίδεις τον στόχο σου για εφήμερες απολαύσεις και λαρυγγικό ευδαιμονισμό.

Αυτοβελτίωση και άλλα παραμύθια

Μπορείς να:
- σπρώξεις ένα αυτοκίνητο, ενώ είσαι μέσα σ' αυτό;

- σωθείς από πνιγμό τραβώντας τα μαλλιά σου;

- ν' ανέβεις κυλιόμενες σκάλες που κατεβαίνουν;

Σταμάτα να κολυμπάς στον εγωισμό.

Αυτό που θα ζητήσεις σήμερα με ερώτηση, θα το προσφέρεις αύριο σαν απάντηση.

Οι 3 μαϊμούδες

Ένστικτα, επιθυμίες, πάθη.

Τα πρώτα χρόνια της ζωής σου αγνοούσες την ύπαρξη τους. Χωρίς να το καταλάβεις μεγάλωσαν. Ο εγωισμός είναι η τροφή τους κι εσύ φρόντισες να τρώνε καλά. Τώρα πια σου πήραν τον αέρα. Αντί να τα εκπαιδεύσεις να σε υπακούν, αυτά πηδούν πάνω σου, λερώνουν όπου βρουν, σου φόρεσαν λουρί και σε βγάζουν βόλτα. Μόνο σε κάποιες εκλάμψεις αυτογνωσίας αποκτάς συναίσθηση της κατάντιας σου.

Αλλά κρατάει τόσο λίγο.

Γιατί δεν έχεις ελπίδα να βελτιωθείς

Ίσως να έχεις ξεχάσει, αλλά μια από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές της ζωής σου, ήταν όταν ενώ μπουσουλούσες, σηκώθηκες όρθιος και έκανες τα πρώτα σου βήματα. Αμέσως ξανάπεσες, αλλά δεν τό 'βαλες κάτω. Δεν σε ενδιέφερε τι θα πουν οι άλλοι, άν θα γελάσουν με την αποτυχία σου. Ξαναπροσπάθησες, πάλι και πάλι, μέχρι που τα κατάφερες. Δεν είχες προλάβει να μολυνθείς από τους "μεγάλους", είχες ακόμα καθαρή σύνδεση με την Πηγή.

Σήμερα πολλά έχουν αλλάξει. Οι θρίαμβοι των παιδικών σου χρόνων έχουν υποβαθμιστεί και ξεθωριάσει. Είσαι πιά πολύ περήφανος ή πολύ ντροπαλός για να ρωτήσεις αυτούς που ξέρουν, εξαιτίας της αδυναμίας σου να ξεχωρίσεις τη διαφορά της άγνοιας απ' τη βλακεία.

Ξεκίνα την προσπάθεια σαν να μη σε βλέπει κανείς. Η επιτυχία είναι το κερασάκι που στέκεται πάντα στην κορυφή μιας τούρτας αποτυχιών.

Μην τρως ποτέ με άδειο στομάχι

Έλα τώρα, παραδέξου το. Αφού σε βλέπω, μασουλάς όλη την ώρα. Πάντα με μια δικαιολογία έτοιμη και ύφος σαν το πιτσιρίκι που το τσακώνουν με το χέρι στο κουτί με τα μπισκότα. Βρίσκεις στο φαγητό την ηδονή που θα 'πρεπε να νιώσεις δοκιμάζοντας  νέες εμπειρίες. Κολυμπώντας σε άγνωστα νερά. Αλλά εσύ προτιμάς την ασφάλεια της μπανιέρας σου με τα παπάκια. Εκεί δεν απειλείσαι από τίποτα. Προτιμάς το κλουβί με την ταΐστρα, απ' το να κυνηγήσεις σε ανοιχτούς ορίζοντες. Πνίγεις στο φαγητό τα όνειρα σου, πάντα με την υπόσχεση ότι "ως εδώ ήταν". Και μετά γλυκάκι, για να φύγει η πικρή γεύση της επίπλαστης ασφάλειας. Της προδοσίας προς την ίδια σου την ύπαρξη και την ικανότητα σου να λάμψεις.

Ίσως αν έκανες μια παύση, αν κοιτούσες μέσα σου, αν άκουγες τη Φωνή, ίσως να έπαιρνες το ρίσκο να ξεκινήσεις να ζεις, αντί να επιβιώνεις.

Η Σταγόνα

Μόνο όταν μέσα σου η αηδία ξεχειλίσει

η λογική τρόπο δε θα βρει να μιλήσει
το "μέχρι χθες" θα 'χει από ώρα χαιρετήσει
το "μη μιλάς" θα 'ναι μικρό να σ' εμποδίσει.

Η σιωπή θα διαδεχθεί το ουρλιαχτό σου
ο φόβος σου θα γίνει φυλαχτό σου
η σπίθα σου την έκρηξη θα φέρει
το ασκέρι τους μπροστά σου θα υποφέρει.

Η σάλπιγγα στ' αυτιά τους θα ηχήσει
το τέλος θα έχει μόλις ξεκινήσει.

Το όνειρο να φτάσεις θα λυσσάξεις
τα χρόνια σου με μέρες θ' ανταλλάξεις
το βήμα στο κενό θα δοκιμάσεις
εκδίκηση θα θες, να ξεδιψάσεις.

Με την απόλυτη κατάντια θα γελάσεις
αυτούς που σ' εφτασαν εδώ θα κομματιάσεις
όσους με οίκτο σε κοιτούν, αλύπητα θα φτύσεις
το μέλλον που σου σκότωσαν, τώρα θ' αναστήσεις.

Τα κέρινα ομοιώματα που λάτρευες, θα κάψεις
της μοίρας τα προστάγματα να δέχεσαι θα πάψεις.

Το μάθημα που έπαθες ποτέ δε θα ξεχάσεις
στη μνήμη των επόμενων βαθιά θα το χαράξεις.

Ως τότε, με βλέμμα άδειο θα κοιτάς να σου ρουφούν το αίμα
πιστεύοντας με σιγουριά πως βιώνεις ένα ψέμα.


                                                            Kωνσταντίνος Xάλαρης

Αναμνήσεις από το Μέλλον

Έχεις μάθει ότι οι αναμνήσεις ανήκουν στο παρελθόν και δε μπορείς να κάνεις τίποτα για να τις αλλάξεις. Έτσι είναι, αν δεν ζεις συνειδητά στο εδώ και τώρα. Κάθε στιγμή είναι μια υποψήφια μελλοντική σου ανάμνηση. Κάνε ένα διάλειμμα και σκέψου, τι κοινό έχουν οι αναμνήσεις σου; Σε όλες είσαι απόλυτα παρών. Η προσοχή σου ήταν εστιασμένη σ' αυτό που ζούσες, γι' αυτό ο εγκέφαλος το ξεχώρησε απ' τα υπόλοιπα γεγονότα και το αποτύπωσε ως ανάμνηση.

Μπορείς να δημιουργήσεις συνειδητά τις μελλοντικές σου αναμνήσεις, αν συμμετέχεις με όλη σου την ύπαρξη στη στιγμή, σαν να μην έζησες ποτέ πριν ή μετά. Σαν να είναι όλη σου η ζωή ένα ανοιγόκλειμα του βλεφάρου, μια αστραπή στον ορίζοντα, η λάμψη ένος αστεριού που πέφτει. Αυτές οι στιγμές είναι τα διαμάντια που θα αποτελούν παντοτινά τη μοναδική σου πραγματική περιουσία. 

Κουπί σε δεμένη βάρκα

Έχεις όλη σου την προσοχή στραμμένη στον στόχο. Δίνεις τον καλύτερο σου εαυτό, κάθε μέρα πιο πολύ, κάθε στιγμή πιο έντονα. Στην κούρσα της ζωής σου, κωπηλατείς λυσσασμένα, σφίγγεις τα δόντια και συνεχίζεις. Σε έπεισαν ότι όσο πιο σκληρά τραβήξεις κουπί, τόσο πιο καταξιωμένος θα είσαι, τόσο πιο μακριά θα πας στην κλίμακα αξιών της κοινωνίας. Είναι τέτοια η πλύση εγκεφάλου που έχεις υποστεί, έχεις τόσο πολύ απορροφηθεί απ' τον ανταγωνισμό και τη μανία σου να ξεχωρίσεις, που σου διαφεύγει μια σημαντική λεπτομέρεια. Μια λεπτομέρεια που αλλάζει τα πάντα.

Δεν έχεις λύσει τη βάρκα σου.

Τόση προσπάθεια χωρίς αποτέλεσμα, σαν το τρέξιμο σε κυλιόμενο διάδρομο, με το βλέμμα του  λοβοτομημένου, που αν και σίγουρα επιδρά ευεργετικά στο σώμα, είναι καταστροφικό για το ανεκπαίδευτο μυαλό.

Σταμάτα μια στιγμή και σκέψου. Έχεις δύο επιλογές:

- Να λύσεις τη βάρκα σου

- Να σταματήσεις να τραβάς κουπί

Μεταξύ μας, δε θα ξαφνιαστώ αν δεν επιλέξεις τίποτα απ' τα δύο.   

Το μυστικό της αποτυχίας σου

Ποτέ άλλοτε δεν είχες πρόσβαση σε τόσο μεγάλο όγκο γνώσης και πληροφορίας. Ποτέ άλλοτε δεν είχες τόσες επιλογές εξέλιξης. Ποτέ άλλοτε δεν είχες τόσες ευκαιρίες να ξεχωρίσεις.

Κι όμως...

Ποτέ άλλοτε δεν ήσουν τόσο μπερδεμένος. Ποτέ άλλοτε δεν ήσουν τόσο αναποφάσιστος. Ποτέ άλλοτε δε φοβόσουν τόσο πολύ να πάρεις μια απόφαση.

Ότι κι αν σκεφτείς, όσο κι αν διαβάσεις, με όσους κι αν μιλήσεις ακούγοντας τη συμβουλή τους, τίποτα δεν πρόκειται ν΄ αλλάξει στη ζωή σου αν δεν περάσεις στην ΠΡΑΞΗ. Αν δεν δοκίμαζες να σηκωθείς όταν ήσουν μωρό ακόμα θα μπουσούλαγες. Αν σκεφτόσουν να σηκωθείς, αν ανέλυες με κάθε  λεπτομέρεια το πως θα σηκωθείς, αν ο φόβος μήπως πέσεις ήταν πιο σημαντικός απ' το να περπατήσεις, ακόμα θα μπουσούλαγες.

Μήπως ήρθε η ώρα να σηκωθείς; 

Δικτυοεξάρτηση

Σε παρατηρώ στο λεωφορείο, στο σαλόνι αναμονής του γιατρού, στο αεροδρόμιο περιμένοντας την πτήση σου. Μόλις καθήσεις και δεχθείς την επίσκεψη του εαυτού σου, σε πιάνει πανικός. Νιώθεις άβολα, στριφογυρνάς στο κάθισμα σου, το μυαλό σου δεν αντέχει να μην ασχολείται με κάτι. Βρίσκεις καταφύγιο στο κινητό, που φροντίζεις πάντα να έχεις φορτισμένο. Το να μείνεις από μπαταρία μια τέτοια κρίσιμη στιγμή, θα ισοδυναμούσε με τραγωδία. Όμως γρήγορα βαριέσαι. Πιάνεις ένα περιοδικό, ξεφυλλίζοντας το χωρίς να διαβάζεις. Βρίσκεις ανακούφιση κοιτώντας τις εικόνες, η σύγχιση σε έχει καταστήσει προσωρινά αναλφάβητο. Έρμαιο της αδυναμίας σου να μείνεις για λίγα λεπτά σιωπηλός, χωρίς να δίνεις σημασία στο μυαλό σου. Αγνοώντας κάθε σκέψη που μαστιγώνει χαιρέκακα την ύπαρξη σου, φουντώνοντας τη φλόγα της απελπισίας στο τζάκι του Συνειδητού σου.

Η ακατάσχετη ενεργειακή αιμορραγία σιγά σιγά σε εξαντλεί. Απλώνει τις καταστροφικές της συνέπειες και καλύπτει όλο και μεγαλύτερο κομμάτι σου. Όσο πιο έντονα αντιδράς για να την αποφύγεις, τόσο πέρισσότερο βουλιάζεις στην κινούμενη άμμο, που ξέρει ότι ο τρόπος για να απαλλαγείς είναι πολύ απλός για να τον εφαρμόσεις.  

Πόνος. Ο μεγάλος Δάσκαλος

Τον αποφεύγεις συστηματικά. Οι ελάχιστες φορές που δεν τα κατάφερες, ήταν αρκετές για να νιώσεις την παγωμένη ανάσα του, το σφιχτό του αγκάλιασμα να σε πνίγει. Αποφάσισες ότι δεν θα σε ξαναπιάσει στον ύπνο. Θα προσέχεις την κάθε σου κίνηση, θα τη μελετάς. Σαν το αέναο κυνηγητό του σκύλου με τη γάτα. Επέλεξες να ζεις με τη μόνιμη ανασφάλεια. Σε κάθε σου βήμα, σε κάθε στροφή μπορεί να εμφανιστεί μπροστά σου.

Ενώ όμως εσύ σχεδιάζεις, εκείνος χαμογελά. Ξέρει ότι δεν χρειάζεται καν να σε ψάξει, θα πας εσύ να τον βρεις. Κάθε λεπτό σε φέρνει πιο κοντά του. Η λέξη δεν είναι το "Αν", αλλά το "Όταν". Επέλεξες να είσαι το θήραμα στο παιχνίδι του. Ο στρουθοκαμηλισμός σου θα κάνει τη συνάντηση ακόμα πιο εκρηκτική.

Έρχεται όμως η στιγμή που βλέπεις την είσοδο του Κλιβάνου να πλησιάζει. Το πέρασμα απέναντι. Η άγνωστη πορεία στο σκοτάδι. Μπαίνοντας δε φαντάζεσαι τι σε περιμένει, βγαίνοντας δε θυμάσαι τι φοβόσουν.

Μη φοβάσαι τον πόνο. Να φοβάσαι τους ανθρώπους που δεν έχουν νιώσει τον πόνο. 

2 + 1 λέξεις

Διαθέτεις τον τελειότερο υπολογιστή που έχει υπάρξει ποτέ. 

Το μυαλό σου. 

Σου έχει δοθεί απλόχερα και δωρεάν  το λογισμικό για να φτάσεις και να ξεπεράσεις τις δυνατότητές σου.

Για να αγγίξεις τ' άστρα.

Δύο λέξεις - δυναμίτες: "ΜΠΟΡΩ" και "ΘΕΛΩ".

Σου δόθηκε όμως κι ένας ιός με τη μορφή ενός ακόμα πιο απλού προγράμματος. Του πιο απλού που υπάρχει.

Μια λέξη - νερό: "ΔΕΝ". 

Το κόλπο είναι να μη αφήσεις ποτέ να βραχούν οι δυναμίτες σου.

Χαμένα όνειρα

Προσωρινά ξεκίνησες στην πρώτη τη δουλειά σου

προσωρινά, δεν σ' ένοιαζε, είχες το όραμα σου.
Προσωρινά ανέχτηκες το σκύψιμο της μέσης
προσωρινά τους άφηνες να σπρώχνουν για να πέσεις.

Τις νύχτες μέσα σου έβραζες, για εκδίκηση διψούσες
μα το πρωί χαμόγελο, το χέρι τους φιλούσες.
Στο πρόσωπο κατάματα κανέναν δε κοιτούσες
φοβόσουν μήπως εκραγείς, παράταση ζητούσες.

Τώρα ο χρόνος τέλειωσε, το τσίρκο τα μαζεύει
ο ήρωας ο μέσα σου, ώρα να ξεπεζεύει.
Τη θέση μη σου πάρουνε ίσα που προλαβαίνεις
για το συσσίτιο της ζωής που θα μεταλαμβαίνεις.

                                             Κωνσταντίνος Χάλαρης

Αντί

- Άκου αντί να μιλάς

- Μαγείρεψε αντί να παραγγείλεις

- Περπάτα αντί να οδηγείς

- Χαμογέλα αντί να γκρινιάζεις

- Αφέσου αντί να ελέγχεις

- Ολοκλήρωνε αντί να αφήνεις στη μέση

- Άφησε το λουρί αντί να το σφίγγεις

- Επιβράβευε αντί να κριτικάρεις

- Ωρίμασε αντί να γερνάς

- Χάριζε αντί να πουλάς

- Ψάξε για το ουράνιο τόξο αντί να παραπονιέσαι που βρέχει

- Τόλμα να ξεκινήσεις απ' την αρχή αντί να συνεχίζεις σε λάθος μονοπάτι

- Πρόσφερε αντί να ζητάς

- Αγνόησε αντί να μισείς

- Χάιδεψε αντί να χτυπάς

- Κλάψε αντί να ξεφυσάς

- Μίλα αντί να καταπίνεις

- Ζήσε με ρίσκο αντί να επιβιώνεις με ασφάλεια

- Ρώτα αντί να υποθέτεις

- Ξεφορτώσου ότι δεν χρησιμοποιείς αντί να το φυλάς σα χάμστερ

- Φανερώσου αντί να κρύβεσαι

- Μείνε σιωπηλός αντί να λες τη μισή αλήθεια

- Κάνε μια πράξη αντί να δίνεις χίλιες υποσχέσεις

- Πες "όχι" αντί για "μάλιστα"

- Δοκίμασε κι ας χάσεις αντί να χάνεις γιατί δεν δοκίμασες

- Φύγε με ρίσκο να χαθείς αντί να μένεις στα σίγουρα χαμένος

Δεν έχεις χρόνο

Δεν έχεις χρόνο:

- για σπουδές, μόνο για εμπειρίες

- για τους πολλούς, μόνο για λίγους εκλεκτούς

- για καριέρα, μόνο να ζήσεις άλλη μια μέρα

- να χτίσεις κάστρα, μόνο το βλέμμα να σηκώσεις στ' άστρα

- να συμβιβάζεις, μόνο τον πήχη ψηλά να βάζεις

- να κόβεις δρόμο, μόνο να στέκεσαι όρθιος στον πόνο

- να τιμωρείσαι, μόνο να δέχεσαι αυτό που είσαι

- να κυνηγάς θρύλους, μόνο τους δαίμονες να κάνεις φίλους

Είσαι σε καλό δρόμο...

- αγοράζεις το καλύτερο λάδι για το αυτοκίνητό σου, αλλά βάζεις σκουπίδια στο στόμα σου

- σχεδιάζεις με λεπτομέρεια τις διακοπές λίγων ημερών, αλλά αφήνεις την πορεία της ζωής σου στην    τύχη

- στέλνεις το παιδί σου σε ιδιωτικό σχολείο, αλλά το παρκάρεις κάθε απόγευμα μπροστά σε οθόνη

- γράφεσαι στο γυμναστήριο, αλλά παίρνεις το ασανσέρ με κάθε ευκαιρία

- κοιτάς βιτρίνες με τις ώρες, αλλά δε βρίσκεις χρόνο να επισκεφθείς τους γονείς σου 

- βλέπεις όνειρα, αλλά δεν έχεις όνειρα

- δίνεις χρήματα στα παιδιά σου, για να μην χρειάζεται να τους δίνεις τον χρόνο σου

- νομίζεις ότι μπορείς ν' αλλάξεις τον κόσμο, αλλά να καταρρέεις ένα απόγευμα Κυριακής που βρέχει

και το χειρότερο:

- ενώ διαπιστώνεις πόσο επικίνδυνη τροχιά έχει πάρει η ζωή σου, να συνεχίζεις να την παρατηρείς ατάραχος, μασουλώντας, σαν λοβοτομημένος, το ποπ κόρν σου.

Ενεργειακή αιμορραγία

Με κάποιους ανθρώπους:

- σε πιάνει ξαφνικός πονοκέφαλος

- νιώθεις να απειλείσαι χωρίς προφανή λόγο

- χάνεις ανεξήγητα το κέφι σου

- σταυρώνεις ασυναίσθητα τα χέρια σου στο στήθος

- σέρνεσαι για το υπόλοιπο της μέρας

- σε κυριεύουν σκέψεις απελπισίας

- νιώθεις ότι πρέπει να απολογηθείς για κάτι

- αισθάνεσαι ενοχή χωρίς να ξέρεις γιατί

Όλα αυτά συμβαίνουν γιατί βρίσκεσαι ανάμεσα σε βαμπίρ ενέργειας. Το πιθανότερο είναι να μην γνωρίζουν ούτε οι ίδιοι την ταυτότητα τους. Η ενέργεια τους βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα εξαιτίας του τρόπου σκέψης και κατ' επέκταση του τρόπου ζωής τους. Εντοπίζουν τα θύματα τους και τα πλευρίζουν φορώντας ένα ευγενικό και φιλικό προσωπείο, προκειμένου να μην κινήσουν υποψίες. Έχουν ιδιαίτερη αδυναμία στις ερωτήσεις προσωπικού χαρακτήρα, γιατί μ' αυτό τον τρόπο κάνουν το θύμα τους να ανοιχτεί και να του ρουφήξουν άφθονη ζωτική ενέργεια. Η διάθεση τους είναι αντιστρόφως ανάλογη από εκείνη του θύματος: το βαμπίρ έρχεται στην παρέα ψόφιο και φεύγει ορεξάτο, ενώ το θύμα έρχεται γελαστό και ανυποψίαστο και φεύγει με πατερίτσες. 

Το μεγαλύτερο λάθος που μπορείς να κάνεις, είναι να βοηθήσεις ένα βαμπίρ που καταρρέει και σε πλησιάζει με ψεύτικο ενδιαφέρον. 

Το μόνο αποτελεσματικό φάρμακο; 

Σβήσε το τηλέφωνό τους.

Σταμάτα

- να μιλάς και άκου

- να αναβάλλεις και κάνε την αρχή

- να αναρωτιέσαι και διάλεξε διαδρομή

- να δικαιολογείσαι και παραδέξου

- να κάθεσαι στην κερκίδα και μπες στον αγώνα

- να κυνηγάς τη σιγουριά και βούτα στο άγνωστο

- να κρατάς πισινή και κολύμπα στο ρίσκο

- τις αναμνήσεις και ξεκίνα τα όνειρα

- να κριτικάρεις και ξεκίνα να επιβραβεύεις

- να ζηλεύεις ότι δεν έχεις και ξεκίνα να χαίρεσαι αυτά που έχεις

- να ψάχνεις το τέλειο και ξεκίνα να απολαμβάνεις το καθημερινό

- να χάνεις σημαντικούς ανθρώπους και ξεκίνα να αδιαφορείς για ασήμαντα         πράγματα

- να τσακώνεσαι και ξεκίνα ν' αγκαλιάζεις

- να ζητιανεύεις την προσοχή τους και ξεκίνα να τιμάς την επιλογή τους