Γάμος. Ένα απ' τα μεγαλύτερα διλήμματα για όσους
σκέφτονται υπεύθυνα και θεωρούν ότι μια τέτοια κίνηση επιφέρει μη αναστρέψιμα
αποτελέσματα.
Ας το αναλύσουμε λοιπόν.
Αν παντρευτείς, θα έχεις την ευκαιρία να αντιμετωπίσεις όλα εκείνα τα προβλήματα που δεν θα προέκυπταν αν δεν παντρευόσουν. Θα λες όλα εκείνα τα κρύα αστεία για την πεθερά σου και θα τα εννοείς. Θα περνάς τις περισσότερες Κυριακές βαρετά στο σπίτι μια με το ένα σόι και μια με το άλλο. Τις υπόλοιπες, πυτζάμες καναπέ και μασούλημα, ούτε χάμστερ να ήσουν. Συν το χρόνω, θα αρχίσεις να αναπολείς και να εκτιμάς τις αξίες της εργένικης ζωής, της εποχής που ήσουν ελεύθερος. Θ' ακούς τους νεότερους που ετοιμάζονται να παντρευτούν και θα κουνάς με νόημα το κεφάλι. Και αν μου πεις ότι παντρεύτηκες για να σου φέρνουν ένα ποτήρι νερό στα γεράματα, θα σου απαντήσω ότι τα γηροκομεία είναι γεμάτα γονείς και όχι άκληρους. Μέχρι το τέλος του βίου σου, μια σκέψη θα στοιχειώνει τις νύχτες (αλλά και τις μέρες) σου: Πως χαράμισα τη ζωή μου, τα καλύτερα μου χρόνια; Πως την πάτησα έτσι; Τα γεράματα θα σε βρουν να προσπαθείς να ρεφάρεις τον χαμένο χρόνο, τρέχοντας κάνεις όσα σου έλειψαν, αγνοώντας τα πνιχτά γέλια γύρω σου.
Λίγο πριν το τέλος κοιτώντας πίσω το μονοπάτι της ζωής σου, για ένα πράγμα είσαι σίγουρος: Ήταν λάθος που παντρεύτηκες, έπρεπε να είχες πάρει τη ζωή πιο ελαφριά, να την είχες γλεντήσει.
Αν τώρα δεν παντρευτείς, θα 'χεις όλο το χρόνο να το παίζεις επαναστάτης χωρίς αιτία. Θα 'σαι ο μόνος εργένης στην παρέα και θα κυνηγάς τα reunion του γυμνασίου για να δεις πως γέρασαν οι υπόλοιποι, ενώ εσύ έχεις μείνει ολόιδιος. Θα 'σαι συλλέκτης εμπειριών, με ελευθερία επιλογών και πολύ ελεύθερο χρόνο. Στην πορεία θα σου χτυπήσει την πόρτα το υπαρξιακό σου και το τι θα αφήσεις πίσω σου. Ένα απέραντο κενό θα σε συντροφεύει στα ατέλειωτα βράδια παρέα με το αλκοόλ και τον απαραίτητο γάτο, status symbol του συνειδητοποιημένου, φιλοσοφημένου μοναχικού καβαλάρη. Η μηχανή στο γκαράζ να βγαίνει όλο και πιο σπάνια ελλείψει παρέας, αφού όλοι πια έχουν τις οικογένειες τους. Η μοναξιά απλώνει απειλητικά την παγωμένη ανάσα της στο μοδάτο εργένικο loft. Ήταν λάθος σου τελικά. Η ζωή δεν περνάει χωρίς έναν σύντροφο. Τώρα θα είχες την οικογένεια σου, τα παιδιά και τα εγγόνια σου να γεμίζουν με ζωή τα άψυχα ντουβάρια.
Όπως βλέπεις το πρόβλημα δε βρίσκεται στο τι θα επιλέξεις, αλλά στο γεγονός πως ότι και να επιλέξεις, στο τέλος θα ευχόσουν να είχες κάνει το αντίθετο. Διότι η επιλογή που άφησες έμεινε πάντα ιδανική ακριβώς επειδή δεν πραγματοποιήθηκε, ενώ εκείνη που διάλεξες υπέστη τη φθορά της ενσάρκωσης και της απομυθοποίησης του ιδανικού.
