"Ισορροπία".
Λέξη γνωστή, άγνωστη εμπειρία.
Έχεις μπερδευτεί.
Επειδή ξέρεις τι σημαίνει, νομίζεις ότι την απολαμβάνεις. Ακριβώς όπως έχεις την ψευδαίσθηση ότι γυμνάζεσαι, επειδή είσαι γραμμένος στο γυμναστήριο κι ας μην πηγαίνεις.
Τα άκρα όμως σου πάνε γάντι. Κάποιες περιόδους δεν σταματάς δευτερόλεπτο. Ζεις τη ζωή στα κόκκινα, ρουφάς το μεδούλι της. Κάθε βράδυ ξενύχτι, γλέντι και γιορτή, το πρωί κατευθείαν για δουλειά, σαν να μην πέρασε μια μέρα. Ακούς και την καρφίτσα που πέφτει στον ύπνο σου, σαν συσπειρωμένο ελατήριο έτοιμο να εκτοξεύσει τη μπίλια στο φλίππερ.
Έρχονται όμως μέρες που σέρνεσαι, που το σαλόνι σου είναι πιο μακριά απ' το πατρικό σου στο χωριό. Πίνεις όλη μέρα γιατί βαριέσαι να μασάς. Αν η αναπνοή σου δεν ελεγχόταν απ΄ το αυτόνομο νευρικό σύστημα, θα σταματούσε κι αυτή.
Δεν στα λέω για ν' αλλάξεις. Γλέντα το.
Μόνο για να μην έχεις ενοχές και ψευδαισθήσεις ότι θα 'ναι για λίγο.
